Spring naar toolbar
  • openbaar

    Anthos

    Tijdens de kennismakingslunch hebben we het over de vorige eigenaren en de naam waaronder de  ‘Tuytelaer’ is gebouwd. Hierbij komt de naam “Anthos” naar voren. De Anthos ? Een van de leden herinnerde zich een artikel wat in de Motorboot heeft gestaan na de te waterlating in 1986 en gaat meteen op zoek. Voor ons met een verassend detail, onderstaand artikel laat zien in de bouwtekening dat het 2-persoonsbed voor in de hut, wat ons verteld was dat de 2e eigenaar dit had veranderd, toch altijd al orginieel is geweest. 

    het electrisch schema nog aanwezig in de zekeringkast van de 'Tuytelaer'
  • openbaar

    2019-Kennismakingslunch 22 juni Drimmelen

    Zaterdag 22 juni is het dan zover, de eerste kennismaking met de Super van Craft Vrienden in de jachthaven van Drimmelen. Het enthousiasme is groot want vrijdag zijn de Sotte Deerne, Pappilon, Salute, Tuytelaer, Zonnevis en de Columbus al gearriveerd en hebben de gereserveerde kade al grotendeels ingenomen.

    Direct worden de pavoiseervlaggen tevoorschijn gehaald en de boten worden één voor één feestelijk versierd. De Tuytelaer heeft zelfs vlaggetjes in de kleuren van het Klaassen embleem !           

    Betreft het weer kunnen we het niet beter treffen, een heerlijk zonnetje en spontaan worden er de nodige hapjes en drankjes bij iedereen uit de koelkast tevoorschijn gehaald en houden we een gezellige kadeborrel op de leuke zitjes die langs diverse plekken op de hele kade beschikbaar zijn.

    Zaterdagochtend arriveren een voor een de overige leden in Drimmelen. De Enigma, Barracuda en Le Pêcheur maken de aanmeldingen compleet. Ook de leden die vanwege de afstand of tijdsgebrek met de auto zouden komen zijn gearriveerd en onder het genot van een kop koffie leren we de meeste leden al een beetje kennen. Ook de clubvlaggetjes zijn erg gewild en worden meteen trots in de vlaggenmast gehesen.

    Met de hele club van 34 personen wandelen we gezamelijk langs de monumentale Herengracht van het idyllische dorpje Drimmelen om daar bij ‘Het Dorpshuys’ de vereniging voor te stellen en de lunch die we geregeld hebben te nuttigen. Zelfs voor de leden die Drimmelen als thuishaven hebben een aangename verassing om eens door deze prachtige straatjes te lopen.

    Na de lunch houden we nog een korte toespraak hoe de club is ontstaan en wat we als club willen organiseren. Tijdens de rondvraag komen ook diverse ideëen van de leden naar voren die we nog verder zullen uitwerken.

    En wat is nu een club nu zonder clublied ! Speciaal voor de Super van Craft Club is er een toepasselijke tekst geschreven en zingen we dit uit volle borst mee. En zeg nu zelf, klinkt toch geweldig !:)

     

    Kom wordt ook lid , van de Super club

    Wij schrij-ven in, en hebben ge-luk

    Die sche-pen zijn , on-tieg-lijk mooi

    Wij poetsen ons rot, maar zijn zo trots!

    REFREIN:

    Een Super van Craft…… ( dames: een Super van Craft )

    Is ook zo mooi….. ( dames: is ook zo mooi )

    Wij zijn ver-knocht………( dames: wij zijn ver-knocht )

    Aan die waaier kop…………..

    De rond spant vorm, is gran-di-oos

    De lak is strak, en spie-gel glad

    Het berg ij-zer, fraai op de romp

    Het teakhout glanst, nog nooit ver-toond!

    REFREIN:

    Een goed ge-bruik, zo in het jaar

    Va-ren wij uit, zo met el-kaar

    De Su-per vlag, hoog in de mast

    Een club met pit, die bij ons past!

    REFREIN:

    Na de lunch lopen we weer naar de jachthaven waar we open boot houden op de Super van Craft’s van de aanwezige leden en deze allemaal kunnen bewonderen. S’avonds besluiten we spontaan om met z’n allen nog een hapje te gaan eten en kunnen we gelukkig (zo last minute) nog terecht met 20 personen bij de hippe foodtruck tent Boeien.

    Na een gezellige maaltijd gaan we moe maar voldaan ( zeker diegene met die enorme burgers 🙂 ) weer terug naar de kade om de dag nog af te sluiten met een borrel die voor een aantal van ons wel tot een uur of 2 in de nacht duurde….

    Zondag rond de middag vertrekken de meeste van ons weer terug naar onze thuishavens en zit het eerste evenement er weer op. Op naar de volgende bijeenkomst die we ook al vastgelegd hebben, de mosselavond op zaterdag 28 september. Meer informatie zal binnenkort op de site staan en zullen de leden via de mail ontvangen.

    Iedereen bedankt voor een zeer geslaagd weekend en wellicht treffen we elkaar ergens de komende maanden op het water !!

  • openbaar

    ervaringen bij de bouwer ( Klaassen” in Voorschoten ) van de super van craft, de “Koning onder de kruisers”

    door Dirk Jan Ravensbergen

    Er is enige tijd geleden door een lid gevraagd naar mijn ervaringen bij de bouwer ( Klaassen” in Voorschoten ) van de super van craft, de Koning onder de kruisers”. Toch? OK dan. Ik kwam van de LTS in 1969 en begon als leerling bij Jachtwerf “Klaassen” in Voorschoten.

    Geen automatische alt-tekst beschikbaar.Mijn hart lag al volledig op ( en als kind in ….) het water. Denk aan roeien, kanoën en zijlen ( op de “Kaag” ). Schepen zijn nog steeds mijn ding. De werf was toen dacht ik de enige die de super van craft bouwde en ik vond dit type al direct een “schip”. Stoere maar tegelijk zachte lijnen. Het was daar nog veel handwerk. De baas was niet zo van investeren in arbeidsomstandigheden. Mijn lawaaidoofheid is bv. toen al aangevangen. Ik wist niet beter, maar het was best zwaar werk, vooral in de cascobouw. De werf had twee bouwhallen voor de casco’s en een voor de afbouw. Een voor de langere modellen en een voor een lengte tot 13 meter. Ook geen betonnen werkvloer maar “gewoon” onverhard. ( hoe is het mogelijk he?, om onder deze omstandigheden zulke fraaie schepen gebouwd te hebben ).

    Geen automatische alt-tekst beschikbaar.

    Het mooiste project waar ik het vak op leerde, was een 17 meter jacht voor een Amsterdamse diamantair: de “Hona Lee 2” ( zie foto rechts). “Streep” heette de eigenaar. ( Is daar in de SvC club nog iets van terug te vinden )?

    Destijds was het de langste die er gebouwd werd. Er volgde nog een tweede van die lengte. Het was ook bv. zo dat de vooraf gekozen betegeling voor de natte ruimte in de praktijk van de uitvoering tegenviel in de ogen van de scheepsvrouw. Dus: ja ja, de klant was koning. Eruit een de nieuwe keus er in.Er werd toch betaald ( ruim 500.00 gulden toen, een vermogen… ) dus als werknemer had je geen stem.

    Het casco werd zoals alle, eerst gestraald bij een extern bedrijf, waarna er op de werf een hoop straalzand uitgehaald moest worden. Ik was aanvankelijk bij het buitenwerk betrokken, zoals dekken en opbouw ( steevast teak ). 

    Afbeelding kan het volgende bevatten: buiten en water

    Later naar het interieurwerk. Er werd op jaarbasis een enorme hoeveelheid teak en mahonie verwerkt. Maar ja alles was massief en: aardig op dikte. Het geheel was zo gezegd een product van “eerlijk materiaal” En zoals eerder gezegd: veelal handwerk. Ik vond toen ook alle navigatie en communicatieapparatuur op en in het schip best overdreven, maar ik was nog groen immers? Echter, ik heb daar kort gewerkt want mijn ambitie was verder leren zowel in de (avond)schoolbank als praktijk. Ontwerpen, daar wilde ik heen. Is uiteindelijk gelukt, maar daar nu niet over. Via de kleine scheepsbouw in bedrijfsvaartuigen ( in binnen en buitenland ) naar de grote om uit te komen bij scheepswerf “Amels” te Makkum, waar men net begonnen was met zeegaande jachten voor de rijkste wereldklasse.

    Beste clubleden, ik laat het hier even bij. OK? Ik hoop dat jullie het een beetje interessant vonden. Laat maar weten….. Groet: Dirk Jan.

  • openbaar

    Via de Mark naar Oudenbosch

    de Mark

    Dinteloord | Oudenbosch | Breda

    de route

    In Juni 2017 zijn wij met de Tuytelaer een weekje gaan varen en hebben het rondje Dinteloord | Breda gevaren. 

    We zijn vertrokken vanuit Dordrecht en via de Dordtsche Kil en het Hollands Diep op weg naar de Volkerak sluis. De eerste nacht hebben we in de haven van Dinteloord overnacht en zijn de volgende dag via de Dintel en De Mark richting Oudenbosch vertrokken.

    Richting Oudenbosch.

    Op de Mark blijkt dat er niet heel veel ruimte onder en langs de Tuytelaer zit maar we zijn tot in het havenkom kunnen komen met s’avonds een zéér goed verlichte kade…


    Op weg naar Breda.

    Bij de Markkade aangekomen bleek de volledige steiger al bezet te zijn en lagen de passanten al 2 dik. We konden op enkele centimeters na, net niet onder de brug door om daar aan de nieuwe steigers af te kunnen meren. Dus waren we genoodzaakt om maar de eerste de beste stevig genoeg uitziende boom en aanwezige verkeersbord als kikkers te gebruiken.

    Na nog na 2 dagen in in het gezellige Breda te hebben gelegen zat er de vakantie al weer op en zijn we via het Mark Kanaal, Amer en Dordtsche Kil weer richting Dordrecht gevaren.

    Al met al , zeer de moeite waard om eens dit rondje te maken.